نخود هر آش

به نام خدا

یک خبر مهم

ستاد بازسازی مدارس شهر  ورنامخواست، قرن بیست و یکم را به عنوان قرن بازسازی مدارس این شهر اعلام کرد . در این خبر آمده است که اگر در این مدت ساختمان های جدید مدارس شهر ورنامخواست که سالهای سال است نیمه تمام مانده اند و نیز مدارسی که در قرون گذشته ساخته شده اند و نیاز به بازسازی دارند، ساخته نشوند، اصلا مهم نیست. چون قدم های بلندی بر خواهیم داشت و قرن بیست و دوم یا بیست و سوم یا ... را به این عنوان اعلام خواهیم کرد . وشاید قدم بسیار بسیار بلندی بر خواهیم داشت و هزاره ی سوم میلادی را به عنوان هزاره ی بازسازی مدارس شهر ورنامخواست اعلام خواهیم کرد . این ستاد از خیرین خواسته است کمک های نقدی و نسیه ی خود را واریز کنند.

بسم الله الرحمن الرحیم

اگر مسلمان هستیم ، چرا به واجبات دینی عمل نمی کنیم؟!

فروع دین یا واجبات دین اسلام به دو دسته عینی و کفایی تقسیم شده اند. واجب عینی،  عملی است که همه مکلفین باید انجام دهند. مثل نمازهای یومیه، روزه و ... . واجب کفایی آن است که با عمل عده ای از عهده دیگران ساقط است، مانند تطهیر مسجد و ... . ازطرفی واجبات یا فروع دین را اینطور تعریف کرده اند: به دستورات خدا و تکالیف الهی و دین، احکام یا واجبات می گویند.این دستورات شامل برنامه  صحیح زندگی برای تأمین سعادت دنیا و آخرت انسان است و شامل : نماز، روزه، خمس، زکات، حج، جهاد، امر به معروف، نهی از منکر، تولی و تبری و ... می باشد.

کسی که اسلام را به عنوان دین قبول می کند، می پذیرد که واجبات دین را انجام دهد و انجام این واجبات علامت مسلمان بودن است. و اگر کسی آنها را انجام ندهد چه نشانه  و علامتی را باید در نظر گرفت؟ متأسفانه بعضی از ما علائم و نشانه های دیگری را بجای انجام واجبات دینی برای خود مرسوم کرده ایم و به انجام واجبات و احکام دینی اهتمامی نداریم. شاید ترتیبی که برای احکام دین در گفتن و نوشتن آنها اعمال می شود،ترتیب اهمیت و عمومیت آنها باشد.

حال ببینیم نماز که آنقدر به انجام و اول وقت و خوب بجا آوردن آن سفارش شده و پیامبر (ص) و امامان(ع) در انجام این فریضه الگوی ما هستند چگونه عمل می کنیم. هر شبانه روز 24 ساعت و یا به عبارتی 1440 دقیقه است. ما این 1440 دقیقه را صرف هر کاری می کنیم بجز نماز. نماز های واجب یومیه 17 رکعت است که می شود این نمازها را در در 20 دقیقه خواند. آیا سزاوار نیست از 1440 دقیقه شبانه روز 20 دقیقه را به نماز اختصاص داد و بقیه ی آن یعنی 1420 دقیقه دیگر را صرف کارهای دیگر کرد؟ چگونه است می توانیم چند صد دقیقه از شبانه روز را به تماشای تلویزیون بنشینیم یا دقایق زیادی را بعضاً صرف شکستن تخمه و خوردن تنقلات کنیم و یا به طرق دیگر صرف کنیم و یا متأسفانه هدر دهیم. چگونه است که چند صد دقیقه از 1440 دقیقه شبانه روز را در جشن های عروسی صرف می کنیم و تا دیر وقت به آهنگ های ناموزون، گوش آزار و اعصاب خرد کن گوش می کنیم و به تماشای ورجه ورجه ی افراد می نشینیم و با کمال تأسف، ورجه ورجه کن های حرفه ای مست را بخاطر هنر نمایی شان تعریف و تمجید می کنیم و نشخوار کنندگان آهنگ های بی مایه را بلند مرتبه می شماریم و با سلام و صلوات استقبال و بدرقه و احترام می کنیم و پولی را که حاضر نیستیم یک ریال آن را برای آموزش فرزندان خود صرف کنیم، به آنها بذل و بخشش می کنیم. اما به نماز و وقت انجام آن که می رسیم قرص آن را می خوریم؟

چگونه است که دقایق و ساعات زیادی از شبانه روز را به کار و در آمد اختصاص می دهیم و بعضاً برای جمع اموال بیشتر تلاش می کنیم و در این میان فرصتی برای انجام واجبات دینی اختصاص نمی دهیم؟ آیا می پنداریم تا ابد در این دنیا هستیم و نیازی برای توشه آخرت نداریم؟ در ماه رمضان صحنه های روزه خواری زیاد به چشم می خورد. جوانانی دیده می شوند که در پارک ها و گوشه و کنار به خوردن و آشامیدن مشغولند . افراد میانسالی که سرگرم کار هستند و به بهانه کار کردن روزه نمی گیرند و ... .  آیا نمی شود صاحبان کار و کار فرماها در ماه رمضان از ساعات کار مقداری کم کنند و خود و کارگران آنها روزه بگیرند؟ آیا فردی که خود روزه نمی گیرد، انتظار دارد فرزندانش روزه داری کنند؟ و بدتر از آن اینکه بعضی از والدین از روزه گرفتن فرزندان خود ممانعت می کنند تا ریخت و شکل و قیافه ی آنها آسیب نبیند. واقعاً که دستورات خدا و پیامبر(ص) و امامان(ع)را خوب اطاعت می کنیم! مگر نمی دانیم که با انجام واجبات دینی مثل نماز و روزه است که تقوی و ترس از خدا در وجود افراد ریشه می کند و از مشکلات اجتماعی کم می شود؟ پس همانطور که در تعریف واجبات دین گفته شد، انجام این امور و دین داری فقط برای آخرت نیست بلکه نتایج آن در زندگی دنیایی هم تأثیر زیادی دارد.

ما نشانه های واقی دین داری را بعضاً با امور دیگر عوض کرده ایم و می بینیم که روز به روز بر مشکلات اجتمایی که متأسفانه دامن گیر تک تک افراد جامعه است، اضافه می شود. مثلاً در چشن هایی که برای اعیاد و تولد معصومین بر پا می کنیم، هزینه های زیادی می کنیم، خیابان ها را مسدود می کنیم و با ریختن ظروف یک بار مصرف چهره ی شهر ها را زشت می کنیم، آهنگ های آنچنانی پخش می کنیم بعضی از جوانان از فرصت بدست آمده برای بزن بکوب و اعمال خلاف دین استفاده می کنند و چیزی که جای آن خالی است شناخت آن مناسبت و انجام فرایض دین است. آیا معصومین از این رفتار و کردار ما راضی هستند؟

همانطور که شنیده اید امام حسین(ع) برای احیای دین جدش رسول الله(ص) قیام کرد و در هنگام جنگ هم به اقامه نماز همت گمارد و یارانی از او در هنگام اقامه نماز شهید شدند. اما بعضی از ما که ادعای پیروی از او را داریم و او را بعضی اوقات از خدا هم بالاتر می بریم، با نشانه های من درآوردی و علائمی که از آنها ریا می بارد این ارادت و پیروی را نشان می دهیم. آیا بعضی از افرادی که علم درست می کنند و با پارچه ها و لامپ های رنگی زیاد آنها را تزئین می کنند و در خانه های خود قرار می دهند و به بلندی، درازی و قشنگی آنها می بالند و مباهات می کنند و بعضی از این علم ها آنقدر بلند هستند که مورچه ها از روی آنها به کره ماه می روند، به همین اندازه هم به انجام واجبات دین و از جمله نماز و روزه همت دارند؟؟؟ آیا نمی شود افرادی که جلو دسته های عزاداری امام حسین(ع) قربانی می کنند و  حیوانات را در جلو چشم بچه ها و زن ها ذبح می کنند و در کوچه و خیابان جوی خون راه می اندازند و لباس مردم را با این خون آلوده می کنند، این کار را در مکان مناسب تری انجام دهند؟ آیا خدا نمی بیند که آنها قربانی می کنند؟ حالا وارد این بحث نشویم که چه مقدار از این مواد غذایی و چیزهای دیگری که نذر امام حسین(ع) می کنیم اصراف می شود و یا دور ریخته می شود و هدر می رود، و اگر مقداری از این نذورات جمع می شد و در جای مناسب صرف می شد چه کمبودهای فردی و اجتمایی را می شد با آن رفع کرد.

متأسفانه دو فکر خرافی در مورد امامان و بخصوص امام حسین(ع) در جامعه ما وجود دارد. یکی این که افرادی هیج یک از دستورات دین را انجام نمی دهند و فقط در ماه محرم برای امام حسین(ع) عزاداری می کنند و فکر می کنند با این کار می شود جای امور دیگر را پر کرد و عدم انجام آنها را جبران کرد، که اشتباه بودن این کار نیازی به گفتن ندارد. مثلاً من خودم شاهد بودم دسته زنجیر زنی یکی از مساجد که پس از زنجیر زنی به مسجد خود برمی گشتند، وقت اذان مغرب بود و اذان از بلندگوی مسجد پخش می شد، بعضی از مسئولین دسته زنجیر زنی از ورود عزاداران به مسجد جلوگیری کردند و در خیابان از آنها پذیرایی کردند و گفتند اگر مردم به مسجد بروند و نماز بخوانند، دیگر دسته زنجیر زنی تشکیل نمی شود.  سپس تا حدود ساعت 11 شب در خیابان ها و کوچه ها به زنجیر زنی ادامه دادند.اما محرم و امام حسین(ع) می تواند و باید افراد را به مسجد و نماز و دیگر دستورات دینی آشتی دهد و هدایت کند نه این که عزاداری جای آنها را بگیرد.

دیگر فکر خرافی این است که اگر برای امام حسین(ع) عزاداری آنچنانی را انجام ندهیم و مثلاً جلو دسته عزاداران گاو و گوسفند سر نبریم، و ... دچار مشکلاتی می شویم و با انجام این کارها می خواهیم خود را از خطرات مصون کنیم. که می دانیم این فکر ریشه در بت پرستی دارد و نیازی به توضیح بیشتر نیست.

مراسم عزاداری محرم هر سال باید با شکوه بیشتر نسبت به سال قبل و سال های قبل تر  برگزار شود و گویندگان، مداحان و منبری ها،  دین و امامان را به مردم بشناسانند و با رفتن به مسجد و مطالعه، معرفت دینی و اجتمایی مردم بیشتر شود و بیشتر از قبل به انجام امورات دینی اهتمام ورزند و موجبات سعادت دنیوی و اخروی خویش را فراهم کنند و در روز جزا در پیشگاه پیامبر(ص) و امامان(ع) رو سفید باشند. اگر ایام محرم و عزاداری برای امام حسین(ع) تأثیر خوب خود را داشته باشد، عزادار امام حسین(ع) در زمان دیگری از سال عروسی آنچنانی برپا نمی کند و یا هنگام داد و ستد سر بندگان خدا گلاه نمی گذارد و حق دیگران را نمی خورد و حقوق دیگران را رعایت می کند و به توصیه ی معصومین طوری با مردم رفتار می کند که دوست دارد همانطور با او رفتار شود.

                                 والسلام

مصاحبه اينجانب(نخود هر آش) با اونجانب

نخود هر آش: با عرض خوشامد خدمت شما. لطفاً در مورد مسكن مهر ۹۹ ساله توضيحاتي بفرماييد.

اونجانب: سلام عرض مي كنم . اولاً املاي كلمه (مهر) را اشتباهي با (م)  دو نقطه تلفظ كردي كه من نديده گرفتم و به روي تو نياوردم. اما در مورد مساكن مهر ۹۹ ساله بايد بفرماييم كه تمام مقدمات و كارهاي اساسي و نا اساسي انجام شده و فقط كارهاي جزئي باقي مانده .

نخود هر آش : ببخشيد منظور شما از كار هاي انجام شده چيست؟

اونجانب : بعله ، كارهاي انجام شده، مثلاً پولي كه اعضاي تعاوني هاي تأمين مسكن مهر ۹۹ ساله به حساب مربوطه ريخته اند و نيز پرونده هاي كه برايشان تشكيل شده . همچنين درخواست هاي اينترنتي كه انجام داده اند و نيز پولي كه اعضا به حساب واريز كرده اند و ... بسياري از اقدامات ديگر كه به دليل زير وقت عرض نمي فرماييم .

نخود هر آش : اين اعضا تا كي بايد صبر كنند تا صاحب خانه شوند؟

اونجانب : سؤال خوبي است . ببينيد از اول گفته اند مسكن ۹۹ ساله .خوب بايد ۹۹ سال صبر كنند تا مدارك متقاضيات بررسي شود ، ۹۹ سال هم صرف جواب كه چه افرادي حق استفاده از اين مساكن را دارند، و ۹۹سال هم پيدا كردن زمين طول مي كشد، ۹۹ سال هم براي درخواست وام و جواب آن وقت لازم است و 99 ...

نخود هر آش: ببخشيد حرفتان را قطع كردم. اما فكر نمي كنيد كه عمر ما به يكي از اين ۹۹ سالها هم كفاف نمي هد ؟

اونجانب : اصلاً ، اينطور نيست . ضمناً ديگر وسط  صحبت من نپريد ميخواستم بقيه ۹۹ سالها را بگويم اما ذوقم كور شد مطلب ديگري ميگويم . ببينيد عدد ۹ عدد فوق العاده اي است . ما از اين عدد استفاده كرديم تا با بركت باشد و همانطور كه مي بينيد كارها با سرعت پيش رود و به سر انجام برسد ، آيا خوب بود عدد ۱۳ را بكار ببريم تا در امور اين مساكن وقفه ايجاد شود و كارها با مشكل روبرو شود؟ پس بايد اعضا از ما خيلي متشكر باشند . مگر نشنيده ايد كه حضرت نوح (ع) ۹۹۹ سال عمر كرد و يك خانه اي داشت كه فقط شامل يك اطاق بود و وقتي در آن اطاق مي خوابيد نصف بدنش از آن بيرون مي ماند و وقتي كه مي خواست جان به جان آفرين تسليم كند ، گفت كه اگر مي دانستم عمر به اين كوتاهي است ، اين  خانه را نمي ساختم ؟

نخود هر آش: از توضيحات شما ممنونم . بفرماييد اعضا چه كارهايي بايد انجام دهند ؟

اونجانب: فقط پول خواسته شده را بطور كامل به حساب بريزند و براي كارهاي ديگر عجله نكنند . عاقبت پولشان عودت داده خواهدشد  . اگر به خودشان نشد به فرزند آنها يا به نوه يا نونگول يا چونگول يا  .... .

نخود هر آش : از شركت شما در اين مصاحبه ممنونم .

اونجانب : قابلي نداشت.